علیرضا اسماعیلی در گفتوگو با «اقتصاد۲۴» اظهار کرد: زنان اغلب برای حضور در بازار کار با موانع متعددی مواجهاند. اگرچه نسبت جمعیت زنان تحصیلکرده به نسبت مردان برتری قابلملاحظهای دارد اما این مسئله لزوما به ارتقاء پایگاه اجتماعی و شان و منزلت آنان در محیط کار و برابری در دستیابی به فرصتهای اشتغال و میزان درآمد منتهی نشده است. آنها همچنان در بازار کار با مشکلات عدیدهای مواجه میشوند و با نابرابریهای بسیاری دستبهگریبان هستند.
این کارشناس افزود: بررسی ها نشان می دهد، زنان شاغل در بسیاری مواقع دستمزدی کمتر در ازای شغل برابر با مردان دریافت میکنند و کسر بزرگی از آنها در مشاغل خانگی، کارگاههای خانوادگی یا کارگاههای کوچک با کمتر از ۱۰ نفر کارگر و مشاغل خدماتی از حداقلهای تعیین شده در قانون کار و تامین اجتماعی نیز محروم میمانند. مبتنی بر آمارهای موجود، ۵۸ درصد زنان شاغل در کشور در کارهای بیثابت از جمله کار با قرارداد موقت، کار با قرارداد سفید و کارهای بدون قرارداد مشغول به کار هستند.
اسماعیلی در ادامه با اشاره به نتایج یک پژوهش عنوان کرد: سال ۱۳۹۵، معاونت بررسیهای راهبردی معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری پژوهشی را که در رابطه با زنان شاغل و یا در جستجوی کار انجام داد. بخشی از این پژوهش مربوط به زنان کارگر بود. در این گزارش آمد که عقد قراردادهای موقت با زنان کارگر تبدیل به معضلی در کشور شده و کارفرماها در سطح شهری ترجیح میدهند که با زنان قرارداد موقت امضاء کنند و یا اصلا زنان را بدون قرارداد به کار گیرند، برآورد این گزارش این است که در سال ۱۳۹۵، زنان کارگر حدود ۱۹ درصد از کل کارگران و ۶ درصد از کل کارگران ساده کشور را تشکیل میدهند. اما خود گزارش توضیح میدهد که این ارقام دقیق نیست، چرا که بیشتر زنان کارگر در بخشهای کشاورزی، کارگاههای کوچک (کمتر از ۱۰ نفر نیروی کار)، و خدمات، بدون قرارداد کار میکنند که یعنی کارفرمایان یا با آنها قرارداد نمیبندند و یا قرارداد را به اداره کار تسلیم نمیکنند. ازاینرو تعداد کارگران زن بیثباتکار بیش از ارقامی است که بهصورت رسمی اعلام میشود. دادههای کیفی این گزارش توضیح میدهند که کارفرماها از وضعیت خانوادگی و تجرد کارگران زن برای سرکوب دستمزد و حقوق آنها استفاده میکنند. طبق این گزارش، دو دسته از زنان کارگر مطلوب کارفرمایاناند: مجردها و زنان سرپرست خانوار. به دلیل این که تصور میشود دختران نیاز چندانی به درآمد ندارد بنابراین با حداقل دستمزد و با کمترین هزینه به کار میپردازد و زنان خانهدار به ناچار به حداقلها تن میدهند.
این کارشناس خاطرنشان کرد: پیشتر دبیرکل خانه پرستار، در گفتوگو با رسانه ها اعلام کرده بود که از حدود ۱۳۰ هزار نیروی پرستاری که به استخدام وزارت بهداشت در آمدند، بیش از ۶۰ هزار نفرشان نیروهای قراردادموقت هستند.۸۰ درصد نیروهای پرستار در ایران زنان هستند. بیشتر این پرستاران را بخش خصوصی و دولتی با واسطه شرکتهای پیمانکاری استخدام میکند. به گفته دبیرکل خانه پرستار، برخی از این پرستاران ۱۰ سال است که به عنوان نیروی شرکتی کار میکنند و قراردادهای آنها سالانه بدون امنیت شغلی تمدید میشود!
دیدگاهتان را بنویسید