×
×

امتناع کارفرمایان از تامین ایمنی کارگران

  • کد نوشته: 2269
  • ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۴
  • ۰
  • یک فعال حوزه کارگری با تاکید بر اینکه اغلب کارفرمایان از تامین ایمنی کارگران امتناع می‌ورزند، گفت: فعالان صنفی کارگری بارها مراتب گلایه و اعتراض خود را به عدم اجرای مواد قانون کار ابراز داشته و به صراحت مطرح کرده‌اند خودداری کارفرمایان از تامین ایمنی محیط کار و کم‌توجهی نهاد‌های متولی مانند اداره کل بازرسی و تامین اجتماعی در نظارت و حمایت از کارگران، موجب شده است که آن‌ها در محیط‌های شغلی با مخاطرات متعددی مواجه باشند.
    امتناع کارفرمایان از تامین ایمنی کارگران
  • هادی ابوی در گفت‌و‌گو با «اقتصاد۲۴» اظهار کرد: معمولا در کشور ما، مسئله ایمنی و سلامت کارگران کمتر از سوی مسئولان ذیربط مورد‌توجه قرار می‌گیرد، یکی از مشکلات ایمنی کار، عدم نظارت مداوم و پیگیرانه وضعیت ایمنی در محیط‌های کاراست که در سالیان اخیر به بدتر شدن شرایط در محیط‌های کار منتهی شده است و متاسفانه اغلب کارفرمایان از تامین ایمنی کارگران امتناع می‌ورزند.

    این فعال حوزه کارگری عنوان کرد: مطابق گزارشی که پیشتر از سوی پزشکی قانونی منتشر شده، بیشترین میزان حوادث ناشی از کار در مشاغل ساختمانی و پس‌از‌آن در بخش معادن رخ می‌دهد. مبتنی برآمار‌ها بالغ‌بر نیمی از حوادث ناشی از کار، به فعالیت‌های ساختمان‌سازی اختصاص دارد و سقوط از ارتفاع، از مهمترین علل حوادث نیروی کار در این بخش به شمار می‌رود، چراکه داربست‌ها فاقد ایمنی لازم‌اند و احتمال سقوط از آن‌ها بسیار زیاد است. دومین عامل حوادث ناشی از کار، به کمربند ایمنی مربوط می‌شود؛ چون اگر کمربند فعال و سالم باشد، کارگر در هوا معلق شده و به زمین اصابت نمی‌کند. سومین عامل، امکانات ایمن و مجهز است، نظیر کلاه‌های ایمنی که مدت استفاده آن‌ها کوتاه است و باید روزآمد شوند اما معمولا این کلاه‌ها به‌روز نمی‌شوند.

    ابوی در ادامه تاکید کرد: نکته تامل برانگیز این است که بیشتر کارگران آسیب‌دیده در حوادث ساختمانی معمولا در کارگاه‌هایی فعالیت می‌کنند که خارج از ضوابط قانون کار است و اغلب از حمایت‌های حداقلی مانند بیمه نیز محروم‌اند. لذا بسیاری از حوادث این بخش، در کارگاه‌های غیررسمی، فاقد بیمه یا دور از چشم رسانه و نظارت مسئولان ذیربط، رخ می‌دهد. در این میان با ضعف نظام بازرسی هم مواجهیم. مطابق آمارهای موجود، نسبت تعداد بازرسان کار به کارگاه‌های فعال بسیار پایین است و بازرسان اغلب اختیارات و امکانات کافی را برای نظارت موثر در اختیار ندارند.

    این فعال حوزه کارگری خاطرنشان کرد: مطابق ماده ۹۱ قانون کار، کارفرمایان موظف‌اند برای تامین حفاظت و سلامت کارگران در محیط کار، وسایل و امکانات لازم ایمنی را تهیه کنند و در اختیار آن‌ها قرار دهند، اما به دلیل نبود نظارت دولتی، کارفرمایان معمولا از هزینه کردن برای ایمنی کارگران خودداری می‌کنند. این موضوع باعث شده تا فعالان صنفی کارگری مراتب گلایه و اعتراض خود را به عدم اجرای مواد قانون کار ابراز کرده و به صراحت مطرح کنند خودداری کارفرمایان از تامین ایمنی محیط کار و کم‌توجهی نهاد‌های متولی مانند اداره کل بازرسی و تامین اجتماعی در نظارت و حمایت از کارگران، آن‌ها را در محیط‌های شغلی با مخاطرات متعددی مواجه کرده است. از سوی دیگر، فقدان اراده لازم برای مقابله با کارفرمایان متخلفی که اصول ایمنی را رعایت نمی‌کنند، باعث شده جرایم بی‌اثر باشند و تخلفات به شکل مستمر تکرار شوند.

    نوشته های مشابه

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *