بهنام ملکی در گفتوگو با «اقتصاد۲۴» اظهار کرد: کشور ما متاسفانه ارتباطی با برخی از کشورهای جهان ندارد و حتی روابطمان با کشورهایی که همیشه خوب بوده است هم از عمق لازم برخوردار نیست و در این زمینه میتوان چین را مثال زد. واضح است که این کشور تمایل دارد کالاهایش را به ایران صادر کند اما راغب نیست که در ایران تولید صنعتی انجام دهد. نتیجه این مسئله تاراج ثروت بین نسلی است و عجیب آنکه همه طبقات اجتماعی از این تاراج سهم نمیبرند و فقط ثروتمندان جامعه از این وضعیت منتفع میشوند. طبقات متوسط و فقیر جامعه که باید درآمدشان را از کار کردن بدست بیاورند، پولی بدست نمیآورند، چون خبری از تولید نیست و این طبقات در چرخه تولید قرار ندارند.
وی در ادامه با اشاره به ابراز مخالفت تولیدکنندگان با کاهش تعرفه واردات گفت: تولیدکنندگان بهدرستی با کاهش تعرفه واردات مخالف هستند و این موضوع بدان معنا نیست که تولیدکنندگان ما میخواهند از زیربار مسئولیت خود شانه خالی کنند. متاسفانه سالها است تولیدکنندگان را در چنبرهای از مسائل گرفتار کردهایم، مسائلی که به یک کلاف سردرگم بدل شده و هر روز وضعیت تولیدکنندگان را بد و بدتر میکند و این مخالفت در اعتراض به همین وضعیت است.
وی درخصوص دستهبندی بخش مولد اظهار کرد: در کشور ما تولید به دو بخش رانتی و مولد تقسیمبندی میشود و از آنجایی که قیمت انرژی به نسبت پایین است، اغلب تولیدات ما در دسته رانتی قرار میگیرد. درواقع اعمال یکسری سیاستها به نابودی تولید ملی و توسعه مونتاژکاری منتهی شده و اکنون تولیدکنندگانی که عمق ساخت داخل دارند، در وضعیت بسیار بدی به سر میبرند و این خسارتبار است.
این کارشناس افزود: شما میبینید که طی سالیان اخیر آنهایی که در تولید سرمایهگذاری کردهاند، چیزی بدست نیاوردهاند اما در نقطه مقابل، کسانی که در مسیر واردات و مونتاژکاری حرکت نمودهاند، از سودهای کلانی بهرهمند شدهاند. لذا تولید ما در بخش رانتخواری تقویت شده و این رانت هم متاسفانه از تاراج سرمایههای بین نسلی حاصل شده است. به این دلیل واژه تاراج را بهکار میبرم که ما پول نفت و انرژی را برای مصرف هزینه میکنیم و این به معنای چپاول سرمایههای ملی است، اما از سوی دیگر، وقتی با مصرف انرژی، کالایی تولید و ارزش افزوده بالایی ایجاد میکنید، به این معناست که از سرمایه بین نسلی برای ساخت آینده بهتر استفاده کردهاید.
ملکی با تاکید بر اینکه رانتخواران بهدنبال نابودی تولید ملی هستند، تصریح کرد: ما روی دریایی از گاز نشستهایم و کمبود برق داریم و مسئولان مدعی هستند که مصرف برق ما بالاست، درحالی است که این مصرف بالا ارتباطی به بخش خانگی ندارد. درمورد آب نیز به همین ترتیب است و بیشترین میزان مصرف مربوط به بخشهای کشاورزی و صنعتی میشود، اینرویه نشاندهنده سیاستهای ضد توسعه و ضد تولید است که مبتنی بر رانتخواری است. متاسفانه در حال حاضر رانتخواران بسیار قوی و قدرتمند شدهاند و با فضاسازیهایی که در کشور انجام دادهاند، بهدنبال نابودی تولید ملی هستند.
این کارشناس خاطرنشان کرد: اگر روند هفت سال گذشته را بررسی کنید، خواهید دید که تولید ملی ما نابود شده است. لذا مخالفت اینروزهای تولیدکنندگان در کاهش تعرفه واردات، بهحق است. اگر در صنایع کشور بسته شود، وضعیت بدی پیشروی کشور خواهد بود. نمونه این مسئله را میتوانید در صنایع نساجی و قالیبافی ببینید. ما یک زمانی در حوزه قالی ٣ میلیارد دلار صادرات داشتیم و اکنون این میزان به ۵٠ میلیون دلار کاهش یافته است. در حوزه صادرات پسته و زعفران نیز در گذشته حرفهای زیادی برای گفتن داشتیم، و اکنون میبینید که وضعیت در این بخشها نیز خوب نیست و باید از این بابت نگران بود.
دیدگاهتان را بنویسید