علی سهرابی در گفتگو با «اقتصاد۲۴» اظهار کرد: بسیاری از دولتمردان که فاقد تخصص لازم در حوزه کشاورزی و منابع طبیعی بودهاند، بدون توجه به ملاحظات زیستمحیطی و اقلیم خشک و نیمهخشک کشور، بر کشت محصولات آببر تمرکز کرده و در این زمینه به دیدگاه تخصصی صاحبنظران تاسی نکردهاند. لذا سالیان مدید است که سطح زیر کشت بسیاری از محصولات آببر در مناطقی که توان آبی کافی ندارند، افزایش یافته است. اگرچه این اقدام در کوتاهمدت، تولید داخلی را بالا برده اما پایه بحران آب را هم بنا نهاده و به این ترتیب بالغ بر۷۰ درصد از منابع آب تجدیدپذیر کشور در بخش کشاورزی به مصرف رسیده است.
این کارشناس در حوزه کشاورزی پایدار افزود: تولید محصولات آببر نباید مایه مباهات مسئولان ما باشد، چراکه تولید و صادرات آنها نماد فاجعه آبی در کشور است. مطابق آمارهای موجود، بالغ بر۶۰۰ هزار تن هندوانه در سال به کشورهای حاشیه خلیج فارس صادر میشود، اما برای تولید هر کیلو هندوانه در مناطق خشک، بهطور متوسط بیش از ۳۰۰ لیتر آب به مصرف میرسد و این یعنی فاجعه! این تداوم الگوی غلط باعث تشدید فشار بر آبخوانها و عدم سازگار کردن کشاورزی با واقعیتهای اقلیمی شده است.
این کارشناس در ادامه تصریح کرد: متاسفانه اتخاذ چنین رویکردی در مورد کشت محصولاتی نظیر برنج درمناطقی که توان آبی کافی ندارند نیز صدق میکند؛ مبتنی بر آمارهای رسمی که بارها در رسانهها درج شده، سطح زیر کشت برنج در استانی همچون فارس که در رتبه دوم خطر فرونشست زمین قرار دارد، افزایش یافته، در صورتی که برداشت بیرویه آبهای زیرزمینی افت سالانه بالغ بر یک متر را به سفرههای آب این استان تحمیل کرده است.
سهرابی عنوان کرد: اصلاح الگوی کشت در برخی مناطق بهصورت ناقص اجرا و در برخی مناطق هرگز اجرایی نشده، حال اینکه بسیاری از کشورها با شرایط اقلیمی مشابه ایران موفق شدند کشاورزی خود را با محدودیتهای آبی سازگار کنند و در واقع با تکیه بر اصلاح الگوی آبیاری، انتخاب محصولات کمآببر و کشت گلخانهای و استفاده از پساب تصفیهشده، مصرف آب کشاورزی را به میزان قابلتوجهی کاهش دادهاند. به این ترتیب نهتنها بهرهوری آب را افزایش داده، بلکه ارزش صادرات محصولات خود را هم چندین برابر کردهاند. بنابراین با اصلاح الگوی کشت، علیرغم وجود محدودیت منابع، میتوان در مسیر تولید پایدار گام برداشت و جایگاه کشور را در بازارهای جهانی بهبود بخشید، مسیری که در ایران، هرگز طی نشده است.
وی خاطرنشان کرد: اکنون در بسیاری از مناطق خشک کشور، محصولاتی کشت میشود که نیاز آبی آنها چندین برابر ظرفیت منابع آبی آن مناطق است. در نتیجه این اقدامات مخرب، وضعیت آب حالا دیگر به مرحله بحرانی رسیده است.
دیدگاهتان را بنویسید