رئیس کمیته پرستاری کمیسیون بهداشت مجلس و معاون پرستاری وزارت بهداشت، طی روزهای اخیر در اظهاراتی جداگانه، به مشکلات جدی پرستاران و کادر درمانی کشور اشاره کردهاند. موضوعی که از ناکافی بودن دستمزدها و شرایط نامطلوب شغلی حکایت دارد و به این دلیل مبتنی بر آمار ارائه شده از سوی مسئولان ذیربط، کشور همچنان با کمبود ۱۰۰ هزار پرستار روبهروست.
اگرچه همواره اظهارات و وعدههای امیدوارکنندهای خطاب بهجامعه پرستاری مطرح میشود اما واقعیت این است که در همچنان بر پاشنه بیتوجهی به پرستاران میچرخد.
به تازگی سید محمد جمالیان، نماینده اراک، کمیجان و خنداب در مجلس دوازدهم و رئیس کمیته پرستاری کمیسیون بهداشت مجلس، در واکنش به سخنان رئیس سازمان برنامه و بودجه درباره ادعای افزایش ۹۰ هزار تومانی مبلغ اضافهکاری پرستاران گفت: این موضوع مربوط به سال ۱۴۰۳ است و نباید بهعنوان اقدامی تازه معرفی شود.
او تأکید کرد که این افزایش در پی اعتراضات پرستاران و شرایط سخت کاری آنان در سال گذشته اجرا شد و اکنون بازتاب دوباره آن، اقدامی نادرست است.
حمید پورمحمدی، رئیس سازمان برنامه و بودجه ۸ شهریور گفته بود که طی امسال اضافهکاری پرستاران از حدود ۲۷ هزار تومان به ۹۰ هزار تومان افزایش پیدا کرده است. پورمحمدی مدعی است «اضافهکاری پرستاران از سال گذشته تاکنون بیش از ۳۰۰ درصد افزایش یافته است؛ بهطوری که از حدود ۸ هزار تومان برای هر ساعت، اکنون به حدود ۹۰ هزار تومان برای هر ساعت افزایش یافته است.
به گفته جمالیان، نماینده اراک مبلغ اضافهکاری بر اساس فعالیت خارج از ۱۴۴ ساعت کاری محاسبه میشود اما حتی با این افزایش، تناسبی با فشار کاری و مسئولیت پرستاران ندارد. او همچنین خواستار توجه به وضعیت سایر کارکنان بیمارستانها از جمله نیروهای خدماتی و پشتیبانی شد که اضافهکاری آنان حدود ۲۴ هزار تومان است.
در همین حال، عباس عبادی، معاون پرستاری وزارت بهداشت در مراسم بهرهبرداری از طرحهای بهداشتی مازندران اعلام کرد که کشور همچنان با کمبود ۱۰۰ هزار پرستار روبهروست. او گفت: با وجود افزایش ظرفیت پذیرش دانشجوی پرستاری طی دهه گذشته، هنوز فاصله زیادی با استانداردهای مورد نیاز داریم.
عبادی همچنین به مهاجرت پرستاران اشاره کرد و افزود: تنها در سال ۱۴۰۴، حدود ۵۷۰ پرستار از ایران مهاجرت کردهاند که این روند خسارتهای اقتصادی و اجتماعی سنگینی در پی دارد و نظام سلامت را تهدید میکند.
بحران پرستاری در ایران تنها به موضوع دستمزد و اضافهکاری محدود نیست، بلکه با کمبود شدید نیرو، مهاجرت متخصصان و بیتوجهی به سایر کارکنان بیمارستانی گره خورده است.
دیدگاهتان را بنویسید