آنطور که خبرگزاریها گزارش کردهاند همزمان با آغاز سال تحصیلی جدید، قیمت لوازمالتحریر تا ۳۰ درصد افزایش یافته و این موضوع فشار اقتصادی شدیدی بر خانوادهها وارد کرده است. بر اساس گزارشها، بسیاری از والدین دیگر توان خرید کامل اقلام مورد نیاز فرزندان خود را ندارند و برخی از خانوادهها مجبور به استفاده از لوازمالتحریر سال گذشته شدهاند. ناهید مکرم، کارشناس اقتصادی با اشاره به موارد پیش گفته، در گفتوگو با ایلنا علت این گرانی را افزایش نرخ ارز و هزینههای تولید و واردات دانست و هشدار داد که در صورت عدم حمایت از اقشار کمدرآمد، ممکن است در آینده شاهد افزایش ترک تحصیل دانشآموزان باشیم. یک فروشنده کاهش ۳۰ درصدی در فروش را گزارش داده و تأکید کرده که تنوع نوشتافزار از سبد خرید خانوادهها حذف شده است.
مشاهدات میدانی نشان میدهد بهای برخی از اقلام نوشتافزار، حتی افزایش ۵۰ تا ۱۰۰ درصد هم داشته است. همچنین بهرغم ادعای مسئولین آموزش و پرورش، مدارس دولتی به بهانه کمک به مدرسه، از والدین هزینه تحصیل دریافت میکنند. این هزینهها فارغ از هزینه لباس فرم، کفش، کتاب و مابقی وسایل مورد نیاز برای تحصیل حداقلی در مدرسه است.
در همین رابطه، خانوادههای بسیاری با اذعان بر ناتوانی خود برای پرداخت هزینه تحصیل فرزندانشان میگویند: «مجبوریم برخی از اقلام نوشتافزار را حذف، یا در طول سال و در چند نوبت تهیه کنیم. اگر قبلاً یک جعبه مداد و تعداد زیادی دفتر خریداری میکردیم و حتی تا سال تحصیلی بعدی هم نیازی به تهیه لوازمالتحریر نداشتیم، اکنون به صورت دانهای خرید میکنیم. اگرچه هرسال در اواخر شهریورماه کیف، کفش، لباس فرم، شهریه تحصیل، کتاب و سرویس مدارس جزء خریدهای ثابت ماست، اما واقعیت این است که تورم افسارگسیخته و افزایش ساعتی قیمتها ما را با چالش جدی روبهرو کرده و توانی برای خرید نداریم.»
یکی از والدین میگوید: «خانوادهای که دو فرزند دانشآموز داشته باشد واقعاً توان کافی ندارد، چون یک دفتر مشق ساده ایرانی حداقل ٢٠ تا ٣٠ درصد افزایش نرخ داشته، یک بسته مداد رنگی معمولی دستکم ٢٠٠ هزار تومان است. یک کولهپشتی بهدردبخور حداقل ٧ تا ٨ میلیون تومان است. دهها نوشتافزار دیگر هم به جز لباس و کفش و هزینه ثبتنام هست. خوب معلوم است خیلی از خانوادهها توان و قدرت خرید ندارند، بنابراین ناچارند برخی از نوشتافزارها را به کل از سبد خرید کنار بگذارند و فرزندان خود را به قناعت مجبور کنند.»
یکی دیگر از والدین هم میگوید: «باور کنید بدترین و بیکیفیتترین نوشتافزارها را از بازار خریدهام ولی هنوز قیمتشان بالا است. برخی از لوازم را کلاً نخریدم چون وسعم نمیرسید، مثلاً به جای بسته مداد رنگی ۱۲ تایی، شش تایی خریدم، یا برای هرکدام فقط پنج دفتر مشق و دفتر نقاشی خریدم. توان خرید کولهپشتی را هم ندارم، باید مال پارسال را استفاده کنند. پول سرویس مدرسه را برای دو نفرشان پرداخت نکردم، مجبورم خودم آنها را برسانم. تازه در طول سال چند بار باید این خریدها را انجام دهم. همسرم کارگر است و خودم خانهدار، هزینه خورد و خوراک و اجاره خانه هم هست. تازه به این موارد، هزینه شهریه را هم اضافه کنید. اگرچه طبق قانون دریافت شهریه اجباری در مدارس دولتی تخلف محسوب میشود اما رؤسای مدارس از طرق مختلف والدین را به پرداخت هزینه تحصیل مجبور میکنند. با وجود تخلف گسترده در این زمینه اما تاکنون اقدام درخور توجهی از سوی دولت برای رفع آن صورت نگرفته است.»
فروشندگان لوازم تحریر نیز در این زمینه در گفتگو با «رسانهها»عنوان میکنند: «هرسال با کاهش خرید خانوادهها مواجهیم. سالهای قبلتر والدین برای یک سال تحصیلی نوشتافزار و وسایل مورد نیاز را به شکل کلی تهیه میکردند، اما امسال و البته سال گذشته هم، خریدها خیلی کمتر شده و ترجیح میدهند در طول سال خرید کنند، چون توانایی یکجا خرید کردن را از دست دادهاند. البته با این تورم قیمت جنسها ثابت نمیماند، مثلاً اجناسی که الان با سه یا چهار میلیون خرید میشود، در دو سه ماه دیگر حداقل یک میلیون بیشتر خواهد شد. خود ما هم برای خرید مجدد با مشکل برخورد کردیم، یعنی نمیتوانیم مانند گذشته همه اجناس را یکجا تهیه کنیم و بازار هم کسادتر از همیشه است. قبلا در شش ماهه دوم سال، بازار لوازم التحریر خوب بود اما در چند سال اخیر وحشتناک بد است و خبری از رونق نیست.»
دیدگاهتان را بنویسید