مرضیه قاسمزاده در گفتگو با «اقتصاد۲۴» اظهار کرد: مطابق تاکیدات سازمان بهداشت جهانی و یونیسف، یکی از شاخصهای اندازهگیری رشد یافتگی کشورها، وضعیت کودکان است. ﻃﺒﻖ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﯾﻮﻧﯿﺴﻒ، ﮐﻮدﮐﺎن زﯾﺮ ١٨ﺳﺎل ﮐﻪ ﻋﻤﺪه وﻗﺖ ﺧﻮد را ﺑﺪون ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﯽ و ﻧﻈﺎرت ﺑﺰرﮔﺴﺎﻻن ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻏﻞ رده ﭘﺎﯾﯿﻦ میﮔﺬراﻧﻨﺪ، «ﮐﻮدﮐﺎن ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ» ﺧﻮاﻧﺪهﻣﯽﺷﻮﻧﺪ. وﺟﻮد ﮐﻮدﮐﺎن ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ از ﺑﯿﻤﺎریهای مهم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽﻋﺼﺮﺣﺎﺿﺮ اﺳﺖ.
وی افزود: ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﮐﻮدک، ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪﺣﻘﻮق اﻧﺴﺎنهایی اﺳﺖ ﮐﻪ درﺣﺎل رﺷﺪ و ﺑﺎﻟﻨﺪﮔﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ. اﮔﺮ ﮐﻮدک ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻧﺸﻮد، ﻃﺒﯿﻌﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در آینده ﯾﺎ ﺗﻮان و اﻧﮕﯿﺰه ﺣﻤﺎﯾﺖ ﮐﺮدن ﻧﺪارد، ﯾﺎ واﮐﻨﺶ ﻏﯿﺮﺣﻤﺎﯾﺘﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ. ﮐﻮدﮐﺎن ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ اﻣﺮوز درواﻗﻊ ﻫﻤﺎنﮐﻮدﮐﺎنی هستند که از تمامی ﺑﺮﻧﺎﻣﻪهای ﺣﻤﺎﯾﺘﯽ و ﺣﻘﻮق اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺧﻮد محروماند؛ آﻣﻮزش، ﺗﺮﺑﯿﺖ و از ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﺣﻖ ﺣﯿﺎت آرام ازآنان ﺳﻠﺐ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺑﯿﺸﺘﺮ اﯾﻦ ﮐﻮدﮐﺎن در ﮐﺸﻮرهای درﺣﺎل ﺗﻮﺳﻌﻪ زندگی میکنند.
این فعال حقوق کودک بیان کرد: آﻣﺎر دﻗﯿﻘﯽ از ﮐﻮدﮐﺎن ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ در اﯾﺮان وﺟﻮد ﻧﺪارد، وﻟﯽ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺳﻦ اﯾﻦ ﮐﻮدﮐﺎن از۴ ﺗﺎ ١٨ ﺳﺎل متغیر است و اﻏﻠﺐ آﻧﺘﯽ ﺳﻮشیال (ﺿﺪاﺟﺘﻤﺎﻋﯽ) هستند، زﯾﺮا در ﻣﺤﯿﻂ آﺷﻔﺘﻪﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﯾﺎ ﻣﺤﯿﻂهای ﻏﯿﺮاﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﺑﺰرگ ﺷﺪه اﻧﺪ و ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﮕﺮش ﻣﺜﺒﺘﯽ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺪارد. ﻏﺎﻟﺒﺎ ﻣﻮرد ﺧﺸﻮﻧﺖ واﻟﺪﯾﻦ ﯾﺎ ﻣﺄﻣﻮران دوﻟﺘﯽ ﻗﺮار میﮔﯿﺮﻧﺪ و دارای ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﻣﺘﺰﻟﺰل و ﻣﻌﻤﻮﻻ ﻓﺎﻗﺪ ﺣﺲ ﻗﺪرﺷﻨﺎﺳﯽ هستند. از ﻫﺮ ﻗﺎﻋﺪه و ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﮔﺮﯾﺰاﻧﻨﺪ و به ﻄﻮر ﻣﺘﻨﺎوب از ﺧﺎﻧﻪ ﯾﺎ ﻣﺪرﺳﻪ میﮔﺮﯾﺰﻧﺪ و به ﺮاﺣﺘﯽ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮرا درﺧﯿﺎﺑﺎن ﯾﺎﻓﺘﻪ، ﺗﺸﮑﯿﻞ ﮔﺮوه ﯾﺎ ﺑﺎﻧﺪ میدهند که البته مورد ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻣﺎدی و ﻣﻌﻨﻮی این باندها نیز قرارمی گیرند. ﻫﻤﺎن امری که در محیط خانواده و ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺪان ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﺸﺪه است. آنها ﻣﻌﻤﻮﻻ دارای رﻓﺘﺎری ﭘﺮﺧﺎﺷﮕﺮند و اﻋﻤﺎل ﻣﺠﺮﻣﺎﻧﻪ آﻧﻬﺎ را میﺗﻮان ﻧﻮﻋﯽ اﻧﺘﻘﺎم از ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﺧﺎﻧﻮاده داﻧﺴﺖ.
یزدانی در ادامه با اشاره به اینکه تنها در ﻧﻘﺎط ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﺗﻬﺮان ﺑﯿﺶ از ٢٠ ﻫﺰارﮐﻮدک ﺷﺎﻏﻞ وﺟﻮد دارد، گفت: ﻣﻘﺪار ﻓﺮوش روزاﻧﻪ این کودکان ازﺳﻮی واﻟﺪﯾﻦ و ﺻﺎﺣﺐﮐﺎران از ﻗﺒﻞ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﺪه اﺳﺖ. متاسفانه ﺑﺎﻧﺪهای ﺳﻮدﺟﻮ ﺑﺎ ﭼﺘﺮ ﺣﻤﺎﯾﺖ از ﮐﻮدﮐﺎن ﻣﺤﺘﺎج، آﻧﻬﺎ را ﺟﺬب ﻧﻤﻮده و ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻏﻞ ﻏﯿﺮاﺧﻼﻗﯽ وﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ واﻣﯽدارﻧﺪ.
وی افزود: براساس یافتههای پژوهش طرح سنجش رفتارهای پرخطر درکودکان کار وخیابان سازمان بهزیستی، کودکان ١٠ساله بیشترین تعداد کودکان خیابانی را تشکیل میدهند. برخی از این کودکان حداقل یکبارمواد، الکل یا سیگارمصرف کردهاند. گروهی نیز تجربه رابطه جنسی داشتهاند. میانگین سن شروع روابط جنسی دردختران ١٢سال و در پسران ١۳سال و سن ورود کودکان به خیابان ۴ تا ١٨سالگی گزارش شده است. اغلب بهدستفروشی، باربری وپادویی، نوازندگی، جمعآوری ضایعات نان و تکدیگری مشغولاند. بیشترین فراوانی محل کار این گروه از کودکان در تهران در مناطق ٢، ١٢ و یک است.
وی خاطرنشان کرد: طبق آمار موجود ٩٩ درصد کودکان خیابانی در ایران درنهایت بزهکار میشوند. این کودکان منحرفین و بزهکاران بالقوهای هستند که انحراف اولیه در آنها رخ داده است و در صورت عدم توجه و رسیدگی، چند گام بیشتر با بالفعل کردن بزه و انجام انحراف ثانویه فاصله ندارند. گرچه در حوزه کودکان قوانین مختلفی در کشور وجود دارد اما هنوز برنامه جامع، راهبردی و کاربردی مشخصی دراینخصوص تدوین نشده است.
دیدگاهتان را بنویسید