اسرائیل علیرغم دو سال جنگ بیوقفه در غزه و در نبردی بهشدت نابرابر و ویرانگر، با کشتن و مجروح و معلول کردن بیش از ٣٠٠ هزار انسان بیگناه و آواره نمودن حدود ٣ میلیون نفر، عاقبت نتوانست همه گروگانهای خود را از دست حماس آزاد کند. درنهایت، ظاهرا با وساطت ترامپ، آتشبس را پذیرفت و به نیروهایش دستور عقبنشینی داد!
این صلح و آتشبس میتواند ناشی از اهداف و دلایلی باشد که اسرائیل جنایتکار و غاصب ترجیح داد اکنون جنگ با حماس را خاتمه دهد. لذا چند سوال وجود دارد که پاسخش نیازمند تحلیلی جامع است:
١- آیا همدردی با مردم غزه از طریق اعتراضها و اعتصابهای سراسری و بیوقفه جهانی، فشارهای مدنی در سراسر دنیا و منفور خواندن چهره رژیم اشغالگر با ملیت، دین و مذهب متفاوت، باعث قبول صلح و عقبنشینی اسرائیل غاصب از غزه شد؟
٢- آیا ناامیدی از آزاد شدن گروگانها از طریق جنگ و کشتار وحشیانه، او را مجبور به تغییر سیاست و پذیرش صلح نمود؟
٣- آیا فشارهای داخلی اسراییل به دلیل ناتوانی نتانیاهو برای آزادی اسرا و ترس از فشارهای اجتماعی و مخالفانش دراینخصوص، او را وادار به تغییر سیاست نمود؟
۴- آیا اسرائیل تا حدودی به مقصد و هدفش که نابودی زیر ساختهای غزه و نسلکشی و آوارگی فلسطینیان بود دست یافت و اکنون میخواهد همه تمرکزش بر نبرد با ایران باشد؟
۵- آیا اسرائیل غاصب بنا بر مکر و حیلهای جدید پس از آزادی اسرایش، مجددا حملاتش را در غزه شروع خواهد کرد و این اقدامی فریبنده برای ترمیم وجهه خود در میان مخالفان داخلی است؟
بدون تردید باید تکتک این پرسشها با پاسخی مجاب کننده همراه باشد. شاید پاسخ تمامی سوالها، “بله” باشد و رژیم اشغالگر در جمع نمودن جمیع جهات به این نتیجه رسیده که بهتر است اکنون سازش و صلح را پیشه کند، چراکه اسرائیل به نقطهای از انزوا رسیده که در تاریخ آن کمسابقه است.
مهران ربیعی، تحلیلگر مسائل سیاسی در این باره مینویسد: «طرح بیستمادهای ترامپ برای پایان جنگ غزه، اعترافی ضمنی به شکست پروژهای است که دو سال به نام امنیت، در عمل در پی پاکسازی کامل فلسطینیان بود. شاید برای نخستین بار از زمان حملات هفتم اکتبر ۲۰۲۳، واژهی «پایان» در گفتار رسمی اسرائیل ظاهر شد؛ اما نه پایان به مثابهی پیروزی، بلکه همچون رنگ باختن یک توهم: توهم نابودی کامل فلسطین.»
او در ادامه تاکید میکند: «اگرچه جنایت و ویرانی را هیچ صلحی جبران نمیکند، اما اجرای کامل این توافق ــ بهرغم تناقضها و ابهامهایش ــ میتواند به معنای پایان نسلکشی، توقف بمباران و آزادی هزاران اسیر فلسطینی باشد. بازگشت واقعیت فلسطین روی میز کسانی که آن را انکار میکردند، البته به معنای گشایش مسیر در جهت تحقق عدالت نیست. صلحی که ترامپ وعده میدهد، بیش از آنکه نوید رهایی دهد، یک «صلح پلیسی» است: پایان خشونت بدون آغاز عدالت. با این حال، رنگ باختن رؤیای حذف، خود نوعی آغاز است ــ آغازِ فرصتِ بازاندیشی در خودِ مفهوم صلح.»
دیدگاهتان را بنویسید