احد میرزایی در گفتگو با «اقتصاد۲۴» اظهار کرد: جهان امروز، صنایعدستی و صنعت گردشگری را بهعنوان ابزارهای اصلی رشد و توسعه اقتصادی محسوب کرده و بخش اعظمی از درآمدهای مالی و اقتصادی خود را از طریق سرمایهگذاری در این دو حوزه مهم و بعضا لاینفک بدست میآورد. نقش درآمدزایی بخش صنایعدستی و صنعت گردشگری بر افزایش نرخ اشتغال و کاهش نرخ بیکاری و کسب درآمدهای ارزی، رونق صنایع داخلی و گسترش همکاریهای بینالمللی موجب شده است تا نگرش کشورهای دنیا به مرز آن تغییر یافته و جایگاه مهمی در سیاستگذاری دولتها پیدا کند.
این کارشناس بیان کرد: ایران به لحاظ وجود اقوام گوناگون و ریشههای عمیق تاریخی بهعنوان سرزمینی هنرپرور و دارای صنایعدستی بومی و محلی بسیار متنوع و چشمنواز و کارآمد با داشتن سه عنصر مهم هنر، فرهنگ و صنعت در سراسر جهان شناخته شده است. از سوی دیگر تنوع زیستی و چهار فصل بودن و جاذبههای اقلیمی گوناگون و طبیعت زیبا و خیره کننده آن نیزتوانسته ایران، این سرزمین کهن را مستعد کسب جایگاه ویژهای در صنعت گردشگری در سطح منطقه و بینالملل نماید. توجه به این دو ظرفیت مهم انسانی و سرزمینی میتواند فرصتهای اقتصادی بسیاری را در این کشور فراهم آورد. سهم ارزش افزوده دو حوزه صنایعدستی و صنعت گردشگری در تولید ناخالص ملی و رشد اقتصاد ملی قادر خواهد بود تحولی بزرگ در تمامی حوزههای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و حتی سیاسی کشور پدید آورد.
وی افزود: از یک سو از آن جا که صنایعدستی بخشی از میراث فرهنگی کلیه جوامع به شمار میرود، میتوان از آن بهعنوان مهمترین سند هویت تاریخی ملتها نام برد. ضمن این که چنانچه برنامهریزیهای صحیح و متناسب با شرایط اجتماعی و فرهنگی هر منطقه صورت گیرد، این صنعت باارزش در بخشهای اقتصادی نیز قابلیت و توان ارزآوری و اشتغالزایی بسیار بالایی دارد. از اینرو اکثر کشورهای جهان میکوشند در تدوین برنامههای توسعهای، از نقش این صنعت در رشد و توسعه کشور خود غفلت نورزند. چون توسعه صنایعدستی جزئی جداییناپذیر از صنعت گردشگری است، میتواند سهم مناسبی درتوسعه گردشگری نیز ایفا کند. آنچه که مسلم است این صنعت، چشمانداز بسیار امیدبخشی را جهت توسعه پایدار کشور، دربرابر برنامهریزی و سرمایهگذاریهای مناسب میگشاید.
این کارشناس و صاحبنظر در حوزه اقتصاد صنایعدستی خاطرنشان کرد: صعودی بودن میانگین رشد جهانی صنعت گردشگری در دهههای اخیر و رشد فزاینده آن نشان میدهد که رویکرد نظامهای حاکم جهانی به صنعت گردشگری بهعنوان یکی از مهمترین بخشهای اقتصاد جهانی، بیشترین درآمدزایی و اشتغالزایی را در میان صنایع مختلف داشته است. ضمن این که علاوه بر مزیتهای اقتصادی حاصل از توسعه این صنعت، آثار فرهنگی، اجتماعی و سیاسی گردشگری نیز قابلتوجه و غیرقابل انکار است.
میرزایی تصریح کرد: کشور ایران نیز با برخورداری از ظرفیت و منابع طبیعی خدادادی گوناگون و جاذبههای گردشگری بسیار زیبا و متنوع با استفاده از راهبردهای دقیق و آیندهنگر و نیز با رویکردی توسعه محور میتواند سهم بزرگی از وابستگی کشور به اقتصاد نفتی را کاهش دهد. باتوجهبه اینکه در آمد اصلی کشور متکی به فروش نفت است، توسعه و سرمایهگذاری در صنعت گردشگری میتواند بهعنوان دومین منبع مهم توسعه مالی نقش قابلتوجهی در ایجاد توسعه پایدار و همهجانبه کشور ایفا نموده و کشور را از تک محصولی بودن خارج و منبع درآمد مهمی برای کشور محسوب شود که به تبع آن با افزایش تولیدات داخلی و اشتغالزایی، سرانه ملی نیز افزایش یافته و منجر به ایجاد و توسعه رفاه اجتماعی خواهد شد. در مقابل نیز چون صنایعدستی و صنعت توسعه گردشگری دو حوزه جداییناپذیر و اثرگذار بر یکدیگرند، توسعه گردشگری میتواند سهم مناسبی درتوسعه صنایعدستی نیز ایفا کند. آنچه که مسلم است این صنعت، چشمانداز بسیار امیدبخشی را جهت توسعه پایدار کشور، دربرابر برنامهریزی و سرمایهگذاریهای مناسب خواهد گشود.
دیدگاهتان را بنویسید