معاون بهداشت وزارت بهداشت به تازگی اعلام کرده است در سال ۱۴۰۳ حدود ۵۸ هزار و ۹۷۵ نفر در ایران بر اثر مواجهه با ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون جان خود را از دست دادهاند؛ یعنی بهطور میانگین ۱۶۱ مرگ در روز و حدود ۷ مرگ در هر ساعت به آلودگی هوا نسبت داده میشود.
به گفته معاون بهداشت وزارت بهداشت، این آمار نشاندهنده ضرورت اقدام فوری برای کاهش آلودگی هوا و سرمایهگذاری در کنترل منابع آلاینده است. او تأکید کرد که بدون اصلاح ساختار انرژی، حملونقل و نظارت شهری، تلفات و خسارات ناشی از آلودگی در سالهای آینده افزایش خواهد یافت.
یوسف رشیدی، کارشناس آلودگی هوا نیز در این زمینه به «ما» گفت: علیرغم تصویب «قانون هوای پاک» در سال ۱۳۹۶، اقدامات برای اجرای این قانون ناچیز بوده است. راهکارهای عملی و مؤثر مانند نوسازی ناوگان حملونقل عمومی، استفاده از خودروهای برقی و انرژیهای تجدیدپذیر، و اجرای دقیق قوانین زیستمحیطی عملاً اجرا نشده است.
این کارشناس در ادامه عنوان کرد: مادامی که منبع انتشار آلودگی از بین نرود، آلودگی همچنان هست و شدت هم پیدا خواهد کرد. ممکن است برخی روشهای کوتاهمدت و مقطعی به عنوان مُسکِن تجویز شود اما این راهکارها کارگشا نیست. روشهای دائمی و کارگشا و ساختاری باید مدنظر قرار بگیرد که مهمترین هدف آن از بین بردن و خفه کردن منبع تولید آلاینده است.
رشیدی بیان کرد: بدون تردید در مدیریت آلودگی هوا باید کاری چندجانبه و چندوجهی ارائه داد تا اثربخش باشد. تا زمانی که خودروهای ما استاندارد روز جهان را نداشته باشند، آلودگی تولید میکنند. موتورسیکلتهایی که در سطح شهر تردد میکنند، نیز باید به آن سطح از استانداردهای روز برسند که تبدیل به موتورهای تولید آلاینده نباشند. از طرفی اگر ما خودروهای فرسوده را از مرحله استفاده در شهرها خارج نکنیم، یا خودروهای فرسوده را خارج کنیم ولی خودروهایی که وارد چرخه میشوند استاندارد نباشند، بهخودیخود نمیتوانیم کاری برای مدیریت آلودگی بکنیم. ورود خودروهای بیکیفیت نیز مانند خودروهای فرسوده آسیبهای جدی به کیفیت هوای شهرها میزنند و در مدت کوتاهی همین خودروهای نو تبدیل به خودروهای فرسوده میشوند چون در تولید آلودگی نقش دارند. اگر خودروهای تازهساخت هم در کوتاهمدت، هوا را آلوده کنند پس چه تفاوتی بین آنها وجود دارد؟ بنابراین یکی از مهمترین برنامهها برای مدیریت و اجرایی شدن قانون هوای پاک، بهبود کیفیت خودروها و استانداردسازی آنهاست.
این کارشناس تاکید کرد: مساله آلودگی هوا بعد از زلزله مهمترین مساله شهر تهران است. چراکه مخاطرات بسیار و هزینه سنگینی بر شهروندان تحمیل کرده است. این معضل، میزان مرگومیر و لطمات در حوزه سلامت را افزایش داده است و اینها نیازمند راهحل فوری و همکاری دستگاههای ملی و حاکمیتی است. وزارت بهداشت در حوزه تحمیل هزینههای سلامت و حتی مرگومیر بر اثر آلودگی هوا مطالعه کرده است. مطالعات آنها بیشتر بر تاثیر آلودگی بر بیماریهای قلبی و تنفسی یا مرگومیرهایی که بر اثر سکتههای قلبی به وجود آمده متمرکز بوده است. این نشان میدهد وضعیت در تهران دارد به شکلی غیرقابل تحمل درمیآید. وقتی آلودگی سبب تحریک برخی بیماریها یا در نهایت سبب مرگ افراد میشود، برخی از خانوادهها از هم میپاشند و این تاثیر هولناکی بر روند زندگی شهروندان دارد. بنابراین باید در این حوزه به شکل جدی ورود و مساله خطرناک آلودگی هوای تهران را کنترل کرد.
وی یادآور شد: آلودگی هوا در تهران به دلیل تولید آلاینده به میزان بالا، قابل کنترل نیست مگر آنکه منشأ تولید از بین برود. از اینرو نیازمند بازگشت به توسعه پایدار و رعایت الزامات محیط زیستی در همه عرصهها هستیم. همانطور که اشاره کردم بخشی از آلودگی پایتخت ناشی از خودروها است و بهتر است سرمایهگذاری روی تولید خودروهای با استاندارد بالا و سوخت باکیفیت باشد. آمارهای منتشرشده از سوی وزارت بهداشت نشان میدهد آلودگی هوا، تهران را به محیطی ناامن از منظر سلامت در فصلهای سرد سال بدل کرده است. این آلودگی محصول فعالیت ماست. براین اساس باید خودمان این وضعیت را ساماندهی کنیم وگرنه پایتخت کشور و این کلانشهر عظیم با جمعیت چندینمیلیونی میتواند منشأ فاجعهای در حوزه سلامت و محیط زیست باشد که در شأن مردم و مسئولان نیست.
دیدگاهتان را بنویسید